http://iambed.com

when they find an antique oil lamp.

They rub it and a Genie comes out.

The Genie says, ‘I’ll give each of you just one wish.’

‘Me first! Me first!’ says the admin clerk. ‘I want to be in the Bahamas, driving a speedboat, without a care in the world.’

Puff! She’s gone.

‘Me next! Me next!’ says the sales rep. ‘I want to be in Hawaii, relaxing on the beach with my personal masseuse, an endless supply of Pina Coladas and the love of my life.’

Puff! He’s gone.

‘OK, you’re up,’ the Genie says to the manager.
The manager says, ‘I want those two back in the office after lunch.’

Moral of the story
Always let your boss have the first say.

มีหลายๆคน ถามผมเสมอๆว่าคำว่า only ไว้ตรงไหนถึงจะถูก จะเขียนจะพูดแล้วก็ไม่มั่นใจ

Only (แค่ เพียงแต่ เท่านั้น) เป็น adverb สามารถ ขยายได้ทั้ง verb, adjective และ adverb

หลักที่ง่ายๆ จริงๆ แล้ว เพียงแค่จำไว้ว่า เอาไว้ใกล้ๆ ตัวที่เราต้องการขยายความ

e.g.    1. He only sang 4 songs

                   เขาเพียงแต่ร้องเพลง 4 เพลง (ไม่ได้เต้น)

          2. Only he sang 4 songs

                   มีแต่เขาเท่านั้นที่ร้อง 4 เพลง (คนอื่นร้อง 5 เพลงหมดทุกคน)

          3. He sang only 4 songs

                   เขาร้องเพลงแค่ 4 เพลง (4 เพลงเท่านั้น)

4. He sang 4 songs only

                   เขาร้องเพลง 4 เพลงเท่านั้น

          ตัวอย่างที่ 3 และ 4 ถือว่าใกล้เคียงกันมาก

Tip: ในภาษาที่ทางการหน่อยเค้าจะใช้ merely หรือ solely แทน only

 จำง่ายๆ ว่า Less เป็นขั้นกว่าของ Little

               Fewer เป็นขั้นกว่าของ Few

e.g. I earn less money than an engineer.

       I’ve got fewer problems than I used to have.

          Less ใช้กับนามนับไม่ได้ (Uncountable noun)

          Fewer ใช้กับนามพหูพจน์ (Plural noun)

ขอแนะนำ เพิ่มเติมว่า เมื่อไหร่ก็ตามที่เห็น สัญลักษณ์นี้    ก็จะเป็นการสมัครรับข้อมูลผ่านอีเมลล์ หรือ feeder ต่างๆ
ทำให้เราไม่ต้องเข้าไปหา เว็บนั้นๆ เองเพื่ออัพเดทข้อมูล แต่เราจะได้ ข้อมูลเหล่านั้นอัตโนมัติทางอีเมลล์ เมื่อเว็บเหล่านั้นมีการอัพเดท

สำหรับเว็บนี้ ถ้าใครสนใจที่จะ พัฒนาภาษาอังกฤษพื้นฐาน ก็เชิญสมัครได้ครับ

Whether หรือ if จะใช้ตัวไหนก็ได้

วิธีการใช้ หลักๆ มีดังต่อไปนี้

1.         Indirect questions

ใช้เมื่อต้องการตอบคำถามแบบอ้อมๆ เช่น

          e.g.    Will you go to the party tonight?

I’m not sure whether/if I will go to the party tonight.

                   (ฉันไม่แน่ใจว่าฉันจะไปปาร์ตี้คืนนี้)

                   Can you help me do this job?

                   I don’t know whether/if I can do this job

                   (ฉันไม่แน่ใจว่าฉันสามารถทำงานนี้ได้)

          ถ้าใช้ whether แบบ formal ก็จะเติม or not ต่อท้ายประโยค เช่น

I’m not sure whether I will go to the party tonight or not.

2.        Verb or preposition + whether/if

e.g.    We will discuss whether we choose buy the new car.

            (เราจะคุยกันว่าเราควรจะซื้อรถใหม่หรือไม่)

There is an issue about whether the global warming is caused by human

(มีประเด็นที่เกี่ยวกับ global warming ว่าเกิดขึ้นโดยฝีมือมนุษย์หรือไม่)

I haven’t answered the question of whether we will cancel the meeting this afternoon

3.        whether/if + to-V1

e.g.    They can’t decide whether to get married now or wait

          (พวกเขาไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าจะแต่งงานตอนนี้หรือว่าจะรอไปสักพัก) 

อยากให้อ่านดูจังว่า ชาวต่างชาติเวลามาเที่ยวเมืองไทย ชอบเมืองไทยแค่ไหน

Back from Thailand

After almost three weeks of wandering around Thailand, eating amazing food and getting some alone time with my lovely Eva, I’m back on Guam and back here at Zen Habits!

While I had an amazing time in Thailand, and truly enjoyed the break from blogging, it’s really great to be back, and I did suffer from blogging withdrawal. Having my daily discussion with all of you turns out to be addicting. 

I Fell In Love With Thailand

So I could write a book on Thailand, but I won’t bore you with every last detail. Let’s just say that I really loved Thailand — so much so that actually considered living there for awhile. I spend most of my time in Bangkok, which is just an amazing city, so full of life and activity and incredible restaurants.  

 Of course, I’m just a small-town bumpkin, hailing as I do from a small tropical island where the capital city has only a few hundred actual residents. So a city like Bangkok, with its 8 million residents, is quite overwhelming for someone like me. My wife and I stared in awe at all the huge buildings, the crowded streets, the intensity of life, when we first entered the city. We spent most of our trip exploring Bangkok, and the more we did so, the more we realized we were only scratching the surface.

 We also spent a little less than a week on a small island called Koh Samed, an island whose chief activity is tourism, and where there is nothing else to do but lay on the beach, eat, drink, swim, read, and be merry. We did all of the above, and lots of it. I really loved Koh Samed, and by the time I left the people who served the restaurants at our bungalows knew us for our frequent margarita orders. The sand is powdery white, the sea is jade, and the weather was perfect. 

Bangkok isn’t so simple to describe, but I’ll offer a few highlights:

·      Many of the streets are just filled with tiny stalls and carts, selling everything from clothes to souvenirs to electronics to DVDs to all kinds of Thai foods. The food is excellent. The DVDs are not.

·      Bangkok has not only a big river going down the middle of it, but also numerous canals that until recent decades were one of the main thoroughfares of the city. We took a slow motorboat tour (just the two of us driven by an elderly gentleman) and saw some very interesting views of the city, missed by many tourists, though the canals.

·      Bangkok is such an international city, and this is reflected in the people (every kind of language and accent fill the air) and in the wonderful food. We sample various kinds of Thai restaurants (from the fancy to the working-class diners) along with all kinds of European, Asian, Indian, Middle Eastern food and more.

·      Great shopping, from luxury malls to gigantic outdoor markets to MBK, which can only be described as a cross between a mall and an outdoor market.

·      The people are so interesting, from the overly friendly touts trying to get us to go places for lots of money, to the many nice people we met who are very generous when you show an interest in their country and culture.

Again, I could go on and on, but let’s just say I had an incredible time.  

Most of all, I missed my six kids. We were heartbroken to be away from them for so long. We’re really babies when it comes to being separated from our babies. We actually cried for them on a few occasions.

(Source: http://zenhabits.net)

http://www.thesoundarchive.com/simpsons.asp

Click below to download
informal-english-vocabulary-rev-002-j-to-l

Source: some parts adjusted from
http://www.usingenglish.com/reference/idioms/

by http://iambed.wordpress.com/